Η εξέλιξη των κινητών επικοινωνιών

Σε μια ανταγωνιστική αγορά, όπως η κινητή τηλεφωνία είναι πολύ σημαντικό να προβλέψουμε ποιες τεχνολογίες θα γίνουν ηγέτες στον τομέα. Στην πραγματικότητα, η σταθερή αύξηση των χρηστών οδηγεί σε μια πρόταση για τη συνεχή βελτίωση της τεχνολογίας πέραν εκείνων που ήδη υπάρχουν.

Τα τελευταία χρόνια η ανάπτυξη του χρώματος οθόνες μικρό αλλά καλής ποιότητας, μείωση του κόστους της μνήμης και την αύξηση της υπολογιστικής ισχύος έχουν κάνει δυνατή την εμφάνιση νέων κινητών συσκευών με υψηλές επιδόσεις. Αν προσθέσετε σε αυτό ένα αυξανόμενο επίπεδο της ευαισθητοποίησης των χρηστών σχετικά με τις δυνατότητες που προσφέρει η τεχνολογία, καταλαβαίνουμε ότι ο αριθμός των διαθέσιμων υπηρεσιών αυξάνεται συνεχώς, με ιδιαίτερη αναφορά στις υπηρεσίες του Διαδικτύου.

Η επιτυχία του Διαδικτύου και των υπηρεσιών που βασίζονται σε IP επωφεληθεί τα μέγιστα από την ένταξη με φορητές συσκευές, παρέχοντας μια λεκάνη απορροής και γενικά ένα πολύ ευρύτερο φάσμα χρήσης. Λόγω της κινητικότητας χρήστης μπορεί επίσης να έχει κανείς διαφορετικές υπηρεσίες, ειδικά για φορητές συσκευές υπολογιστών, όπως τα smartphones, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που βασίζονται σε πρόσθετες πληροφορίες που παρέχονται από τη δική του IP, όπως geolocalizzazzione.

Πριν προχωρήσουμε στην ανάλυση των σημερινών τεχνολογιών της επικοινωνίας, οι οποίες επιτρέπουν τη χρήση των υπηρεσιών αυτών, ρίχνοντας μια ματιά προς το μέλλον, είναι χρήσιμο να παρέχει μια σύντομη επισκόπηση της δομής του πρώτου ψηφιακού δικτύου κινητής επικοινωνίας, πιο κοντά σε ορισμένα σημεία ότι από ένα σταθερό τηλεφωνικό δίκτυο με το Internet σε ένα δίκτυο: η τεχνολογία μιλάμε για GSM .

GSM

Το 1982, η CEPT (Διάσκεψη Européenne des διοικήσεις des Postes et des Télécommunications) δημιούργησε μια ειδική ομάδα για τον ορισμό ενός πανευρωπαϊκού δικτύου κινητής τηλεφωνίας, η Groupe Speciale Mobile (Group Speciale Mobile, GSM). Το 1985 ο πρώτος κατάλογος καταρτίστηκε πρότυπα, και το 1987 υπεγράφη το πρώτο μνημόνιο συμφωνίας: τη συμφωνία που του επέτρεψε να συντονίσει την ανάπτυξη των δικτύων GSM και το σχέδιο με την εισαγωγή των υπηρεσιών, καθώς και για το συντονισμό των «δρομολόγησης και φόρτιση .

Το 1992, το πρότυπο GSM έγινε επίσημη και πήρε την έννοια της ακρωνύμιο για το Παγκόσμιο Σύστημα Κινητών Επικοινωνιών (Global System for Mobile Communications), ενώ το 1994, εισήχθη η δυνατότητα για αποστολή και λήψη μηνυμάτων SMS.

Το GSM είναι ένα ψηφιακό σύστημα με πολλαπλές πρόσβαση TDMA / FDMA με 8 χρονοθυρίδες ανά φορέα που φέρει και την απόσταση μεταξύ των kHz 200. Η διαμόρφωση GMSK και μεταπήδησης συχνοτήτων είναι προαιρετική (αλλά σχεδόν πάντα χρησιμοποιείται). Υπάρχει επίσης μια δύναμη ελέγχου που εκτελείται με βάση την εκτιμώμενη απόσταση και την ποιότητα του σήματος, όχι μόνο για την εξοικονόμηση ενέργειας, αλλά και να μειώσει την εκπομπή ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας.

Η τεχνική για την απόκτηση πλήρως αμφίδρομη Συχνότητα Division Duplex (FDD) . Αυτό σημαίνει ότι οι διαφορετικές συχνότητες που χρησιμοποιούνται για up-link και down-link. Το κανάλι up-link και down-link είναι 45 MHz (στο GSM900) και 95 MHz (GSM1800 δίκτυα).

Αυτό που είναι σημαντικό να καταλάβουμε είναι πώς να προσδιορίζουν το δίκτυο GSM, ουσιαστικά, ένα δίκτυο μεταγωγής κυκλώματος επικοινωνιών. Εννοείται ότι κατά τη στιγμή της κλήσης, το αίτημα του χρήστη για να δημιουργήσει μια σύνδεση με το πρώτο κόμβο του δικτύου, που είναι, σε γενικές γραμμές, η τοπική κεραία. Η αίτηση αυτή ακολουθεί μια φάση εγκατάστασης στην οποία βρίσκεται εντός του GSM δικτύου, μια διαδρομή που συνδέει τον αποστολέα και του παραλήπτη, διατηρώντας την σταθερή σύνδεση και αποκλειστικά για τη διάρκεια της επικοινωνίας.

Αυτός ο τύπος σύνδεσης εξασφαλίζει την παράδοση των δεδομένων και την αποστολή στο σύνολο καθυστέρηση της τάξης, και είναι επομένως κατάλληλη για την κυκλοφορία φωνής. Σημειώνουμε, ωστόσο, ότι η χρήση αυτού του τύπου αρχιτεκτονική του δικτύου για την ανταλλαγή δεδομένων (για παράδειγμα, για τη χρήση των υπηρεσιών που αναφέρονται παραπάνω) θα ήταν μάλλον αντιπαραγωγική, δεδομένου ότι η ροή των πληροφοριών δεν είναι κατ 'ανάγκη συνεχή, αλλά το δίκτυο είναι κατειλημμένο (δηλαδή κύκλωμα παραμένει ενεργή), ακόμη και σε περιόδους που δεν υπάρχει μετάδοση δεδομένων. Το κύκλωμα είναι στην πραγματικότητα μόνο αποδεσμευτούν όταν η επικοινωνία έχει ολοκληρωθεί στο σύνολό της.

GPRS

Με την τεχνολογία GPRS , το δίκτυο κινητής επικοινωνίας ξεκινά orinetarsi να πακετομεταγωγής αρχιτεκτονική, ή μοιάζει περισσότερο με αυτή ενός δικτύου ότι το Διαδίκτυο είναι δομημένο με ένα παραδοσιακό τηλεφωνικό δίκτυο.

Γεγονός GPRS (γνωστό και ως 2,5 G, γιατί παρεμβάλλεται μεταξύ GSM, 2G, και UMTS , 3G) καθιστά την επικοινωνία με βάση τα στοιχεία πακέτων. Αυτά τα πακέτα που αποστέλλονται με το δίκτυο, δεδομένου ότι αποστέλλει στον αποδέκτη, σύμφωνα με τις πολιτικές τους.

Δεν έχετε ένα εικονικό κύκλωμα μεταξύ αποστολέα και παραλήπτη, το οποίο επιτρέπει μια λιγότερο περιορισμένη διαχείριση της επικοινωνίας και η συνολική πιο αποτελεσματική, αλλά εις βάρος της απώλειας της ποιότητας των υπηρεσιών κατά την εξέταση σε μία κλήση.

Το πρωτόκολλο επικοινωνίας είναι στην πραγματικότητα καλύτερο είδος προσπάθεια και δεν εγγυάται ούτε τη σωστή λήψη του πακέτου που μπορεί να χρειαστεί να δυσανασχετούν. Αν και δεν είναι κατάλληλο για φωνή, GPRS είναι ένα βήμα προς τα εμπρός για τη δημιουργία των κινητών ανταλλαγής δεδομένων, καθώς αποτρέπει το δίκτυο είναι απασχολημένο ακόμα και όταν είναι σε αδράνεια και εν γένει υπερφόρτωση της εικονικής ciruiti, αξιόπιστο αλλά ακριβό. Το επόμενο βήμα είναι αντιπροσωπεύεται από το UMTS.

• <<
• 1
• 2
• >>