Οι κατευθυντήριες γραμμές για την προσβασιμότητα στο περιεχόμενο,

Ξεκινάμε με μια απαραίτητη προσοχή: η «προσβασιμότητα δεν είναι μόνο τα άτομα με αναπηρία, αλλά όλοι οι χρήστες του Web, όπως ο καθένας θα πρέπει να είναι σε θέση να επωφεληθούν από υπηρεσίες και περιεχόμενο στο Διαδίκτυο.

Τα ζητήματα που οι κατευθυντήριες γραμμές για την «αντιμετώπιση της πρόσβασης θα καλύπτει πλέον τις δύο μόνιμες αναπηρίες, προσωρινή σωματική / αισθητηριακές και γνωστικές (άτομα με προβλήματα όρασης, δυσλεκτικά) με εκείνα των ατόμων χωρίς αναπηρία.

Συχνά είναι το τελευταίο να τηρήσει αρχιτεκτονικά και προγραμματικές σύνορα, επειδή δεν έχουν πρόσφατο λογισμικό, δεν μιλούν διάφορες γλώσσες ή δεν έχει επαρκώς υψηλή κουλτούρα για την κατανόηση εξειδικευμένων κειμένων. Σε υποτιμούν τις περιβαλλοντικές και πολιτιστικό πλαίσιο στο οποίο εργάζεστε, μπορείτε υποτιμούμε το πρόβλημα, ότι είναι, μάλλον, από μεγάλο κοινωνικό αντίκτυπο, ώστε για πολλά χρόνια βρίσκεται στο επίκεντρο του W3C. Το διεθνές σώμα έχει, στην πραγματικότητα, ήδη κυκλοφορήσει δύο εκδόσεις των προτύπων για την προσβασιμότητα, WCAG 1.0 και τις τελευταίες 2.0.

Οι κατευθυντήριες γραμμές του W3C

Μακριά από το να θεωρείται ξεπερασμένο, το WCAG 1.0, χάρη στο αρθρωτό σχεδιασμό του είναι επίσης κατάλληλο για το τρέχον σενάριο Web, παρά το γεγονός ότι κυκλοφόρησε το 1999. Αποτελείται από 14 κατευθυντήριες γραμμές, κάθε υποδιαιρείται σε περαιτέρω σημεία ελέγχου (σημεία ελέγχου) - 65 συνολικά - το καθένα με ένα επίπεδο προτεραιότητας, 1 έως 3, που αναφέρεται με τα γράμματα Α, ΑΑ και ΑΑΑ.

Να μην χαθεί κανείς μέσα στις λεπτομέρειες της κάθε μία από τις 14 κατευθυντήριες γραμμές και τις σχετικές υποκατηγορίες, θα υπάρξουν πιο χρήσιμη για τους χωρίζουν σε δύο ομάδες, τις αρχές από 1 έως 11 και τα 12 έως 14, στο οποίο θα ταιριάζει με τις δύο κύριες μέθοδοι εργασίας :

• εξασφαλίζουν μια ευχάριστη μετασχηματισμού (ομαλής μετατροπής) του περιεχομένου που θα εμφανίζεται σε όλους. Είναι, ως εκ τούτου, αναφέρονται στη φυσική αντίληψη του χρήστη?
• καταστήσει το περιεχόμενο κατανοητό και πλωτό, και ως εκ τούτου πνευματικά προσιτές σε όλους.

Μέθοδος εργασίας από τις πρώτες ενέργειες συγκεκριμένες μέρος, όπως:

• ξεχωριστή δομή από τη διάταξη του χώρου ή του εγγράφου?
• πάντα να παρέχουν ισοδύναμα κειμένου για εικόνες, εικόνες, βίντεο?
• δημιουργία προσβάσιμων εγγράφων, χωρίς ένα συγκεκριμένο υλικό?
• δημιουργήσετε έγγραφα με ισοδύναμες προδιαγραφές για μόνιμη αναπηρία (για παράδειγμα, άτομα με προβλήματα όρασης.)

Η δεύτερη μέθοδος εργασίας είναι μέρος των δράσεων, όπως:

• παρέχοντας μια σαφή δομή πλοήγησης?
• γράφουν με σαφήνεια, σε γλώσσα απαλλαγμένη από περιττές τεχνικές λεπτομέρειες?
• να παρέχει εργαλεία για την πλοήγηση στο χώρο (ψίχουλα ψωμιού, χάρτες του τόπου)?
• Προσθέστε εργαλεία για γρήγορη πλοήγηση από έμπειρους χρήστες.

Το WCAG 2.0 βασίζεται κυρίως στην έκδοση 1.0, η οποία αποτελεί επέκταση, επιτρέποντας μια πιο αφηρημένη και μια λεπτομερή ανάλυση από τις τέσσερις θεμελιώδεις αρχές: αντιληπτή, της χρηστικότητας, κατανοητό, ισχυρή. Ανάμεσά τους δεν υπάρχει ιεραρχική σχέση, αλλά τους αφορά με την ίδια θεωρητική και πρακτική επίπτωση.

Είναι πολύ σημαντικό, όμως, κατοικούν στη κύριες καινοτομίες που εισήγαγε την έκδοση 2.0 σε σύγκριση με το 1.0, ένα νέο διάταγμα που την ευκολία χρήσης και την αμεσότητα, και γεμίστε τα κενά του προηγούμενου προτύπου.

Διασχίζοντας τα βασικά με κάποιες σημαντικές αλλαγές, θα έχουμε τον ακόλουθο πίνακα:

• Αντιληπτή: ο χρήστης θα πρέπει να είναι σε θέση να έχουν πρόσβαση στις πληροφορίες, ανεξάρτητα από ψυχο-φυσική τους κατάσταση. Οι πληροφορίες αυτές δεν θα πρέπει να ανατεθεί αποκλειστικά σε στοιχεία όπως τα χρώματα, τις θέσεις, τις γραμματοσειρές, τα σχήματα. Το ίδιο δεν θα πρέπει να είναι καθοριστικά για να επιτραπεί να εκτελεί μια συγκεκριμένη ενέργεια.
• Χρήση: Ο χρήστης πρέπει να έχει τον πλήρη έλεγχο της διεπαφής. Κάθε ενέργεια πρέπει να είναι αναστρέψιμη, η κατάργηση του χρονοδιαγράμματος για την ολοκλήρωση των αγωγών, καθότι οι χρόνοι αντίδρασης διαφέρουν σημαντικά από άτομο σε άτομο, πρέπει να υπάρχει μια απλή διαδικασία για την εκ νέου ταυτότητας, χωρίς καμία απώλεια των δεδομένων που είχαν εισαχθεί στο παρελθόν. Λάθη πρέπει να επισημαίνονται σαφώς και πρέπει να δοθεί η ευκαιρία να διορθώσει. Θα πρέπει, συνεπώς, να αινιγματικά και γράφονται από «ειδικούς» (π.χ., όπως: «Σύστημα λάθος 153D").
• Κατανοητό: ο χρήστης πρέπει να είναι σε θέση να κατανοήσουν τη λειτουργία της διασύνδεσης και οι πληροφορίες που περιέχονται σε αυτήν. Περισσότερη προσοχή ως εκ τούτου, η εισαγωγή του ήχου, βίντεο, συντομογραφίες, ενοχλητικό για την κατανόησή σας. Παρέχουν εναλλακτικές λύσεις κείμενο (κείμενο δίπλα στην υψηλού επιπέδου περιλήψεις των σημασιολογία πιο εύκολα). Καθορίστε τη γλώσσα που χρησιμοποιείται στην HTML, για να μην τρέχει σε προγράμματα ανάγνωσης οθόνης - για παράδειγμα, ένα συνθέτη φωνής - τις καταστροφικές επιδόσεις.
• Ανθεκτικό: ο χρήστης πρέπει να είναι σε θέση να έχουν πρόσβαση στο περιεχόμενο από ό, τι υλικό ή λογισμικό που χρησιμοποιείται. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στη διαλειτουργικότητα με τις υποστηρικτικές τεχνολογίες, που προβλέπει τη μελλοντική συμβατότητα ή φορητότητα.

• <<
• 1
• 2
• >>